دلت پر از غم پنهونی

چشات مثل شب بارونی
دلت پر از غم پنهونی
مثل پرنده ی زندونی
بخون به ناله ی دل
مثال تیغ گُل زردم
یه شعر خسته ی پُر دردم
ببین که قایق امیدم
نشسته بی تو به گِل
غم غریب کدوم غروبی، که عطر پائیز گرفته بوی تنت
نگات به سوی کدوم ستارَست، که قلب پارَست به زیر پیرهنت
من و تو چله نشینِ این شب پُر اندوهیم
من و تو سایه ی غمگین غروب رو کوهیم